Groot!

Het grootste LED-scherm ter wereld is sinds 8 december 10.000 vierkante meter. Deze media facade is te vinden in Jeddah in Saoedi Arabië. Drie kanten van de King’s Road Tower zijn voorzien van in totaal 5 miljoen LED-lampen. De LED-lampen zijn geïntegreerd in de dubbele beglazing van de kantoren in de toren. Het scherm is voor een groot deel doorzichtig voor de medewerkers die de kantoren gebruiken.

De media facade is ontworpen, gebouwd en geïnstalleerd door Citiled uit Parijs.

Meer informatie: Citiled

Heel veel media facades

Mooie verzameling media facades van 1976 tot en met 2010 van Thomas Schielke. De toepassingen en boodschappen variëren van commercieel en artistiek tot sociaal.

Interactieve architectuur

Het Chinese Corporate Pavilion is één van de grote aandachtstrekkers op de World Expo 2010 in Shanghai die over tien dagen begint. Het paviljoen, de Dream Cube, laat zien welke innovaties bereikt kunnen worden als digitale elementen niet later aan een gebouw toegevoegd worden, maar integraal deel uitmaken van het design van het gebouw. Het gebouw reageert met kleuren op gedrag van de mensen in het gebouw, zoals klappen en wuiven, en integreert duizenden foto's die aangeleverd zijn door Chinese burgers. Het paviljoen is ontwikkeld door het Chinese achtitectenbureau FCIZ Architects in samenwerking met het New Yorkse ESI Design.



Bron: Fast Company

Witte LEDs

Arch heeft onlangs in het Boréal-gebouw van BNP Paribas Fortis in Brussel het eerste witte LED-scherm ooit geïnstalleerd. Het LED-scherm van 11 bij 3 meter (1408×368 pixels (51.500 LEDs)) past, als het uitstaat, door de witte kleur perfect in het ontwerp van de architect, Conix.



Bron: beamlog

Pong spelen op het stadhuis

Blinkenlights Stereoscope Toronto Documentation Video from Tim Pritlove on Vimeo.

In 2001 werd het "Haus des Lehrers" aan de Alexanderplatz in Berlijn omgetoverd tot een interactieve mediafacade, waar je spelletjes op kon spelen. Het "scherm" bestond uit mat geschilderde ramen met halogeenverlichting erachter. Ieder raam representeerde een pixel. Niet een scherm met een erg hoge resolutie dus... In oktober 2008 deed project Blinkenlights het onder de naam Stereoscope nog eens dunnetjes over in Toronto. De bovenstaande video laat onder andere zien hoe voorbijgangers met behulp van hun mobiele telefoon een spelletje Pong kunnen spelen op de gevel van het stadhuis van Toronto.

Bron: blinkenlights.net

Kleur de openbare ruimte

Inwoners van Doetichem kunnen de openbare ruimte kleuren door hun emotionele gesteldheid via internet te delen met de D-toren.

D-toren is een kunstwerk van twaalf meter hoog. Het is gemaakt in opdracht van de gemeente Doetinchem door beeldend kunstenaar Q.S. Serafijn en architekt Lars Spuybroek/NOX-Architekten. D-toren meet emoties door middel van een vragenlijst. De vragenlijst bevat in totaal 360 vragen. Om de twee dagen worden via de site vier vragen toegestuurd die door een groep inwoners van Doetinchem worden beantwoord. Bijvoorbeeld: 'Bent u gelukkig met uw partner?' Antwoord: heel erg - ja - een beetje - nee - absoluut niet - niet van toepassing. Elk antwoord levert een score op. Als de overheersende emotie "liefde" is kleurt de toren rood, geel staat voor angst, blauw voor geluk en groen voor haat. Via de webcam kun je een actueel beeld krijgen van de overheersende emotie. Een selecte groep inwoners die zich vrijwillig heeft ingeschreven beantwoordt de vragen. De toren en de bijbehorende website is in gebruik van 2004 tot en met 2011.

Dit doet me denken aan de website www.wefeelfine.org, die gevoelens visualiseert op basis van voorkomens van de zinsnede "I feel" of "I am feeling" in blogs van mensen van over de hele wereld. Zinnen waarin deze zinsnede voorkomt worden opgeslagen en gescand op een lijst van 5000 woorden die gevoelens uitdrukken zoals "fine", "hungry" en "tired". Hier vindt de visualisatie alleen niet plaats in de openbare ruimte maar op de website.

Een andere stad waar burgers de openbare ruimte konden kleuren was Brussel. Daar staat het gebouw van Dexia, dat over de gehele buitengevel is voorzien van LED-verlichting.

Sinds de financiële crisis is aangebroken wordt de verlichting van het gebouw nog maar tien minuten per avond gebruikt. Daarvoor zijn er diverse projecten geweest waarbij mensen in de straat de kleuren op het bankgebouw konden beïnvloeden.

In het project Touch konden mensen via een touch screen in de buurt van het gebouw zelf een ontwerp maken voor een kleurenpatroon voor het gebouw. Rond de jaarwisseling van 2007 naar 2008 kon je uit jouw naam de beste wensen voor 2008 op het gebouw laten zien door een sms te sturen dankzij het project Tower to the People.

Bron foto's: freekmoog en Lab[au] op Flickr

Futuristische abri's in het historische centrum van Florence

In 2010 zal het historische centrum van Florence verrijkt worden met stijlvolle futuristische bushokjes die de naam EyeStop dragen. Dat werd op 16 mei 2009 bekend gemaakt door Matteo Renzi van de provincie Florence. De EyeStop werd ontwikkeld door het SENSEable City Lab van MIT.

De EyeStop is slim straatmeubilair dat gebruik maakt van sensoren en dat interactieve diensten, community-informatie en entertainment biedt. De EyeStop verzamelt real-time informatie over de omgeving van de abri. Zo kunnen reizigers te weten komen wat de luchtkwaliteit is, hoe lang de volgende bus op zich laat wachten en wat de snelste route is naar een gewenste bestemming inclusief de huidige locatie van de voor deze route benodigde bussen. Reizigers kunnen interactie hebben met de EyeStop via touch screens, maar ook met hun mobiele telefoon.

De abri’s en informatiezuilen die in Florence worden geplaatst worden aangepast hun de omgeving. Dit is niet alleen om het zonnepaneel dat in iedere EyeStop geïntegreerd wordt zoveel mogelijk zon te laten vangen, maar ook om de reiziger zoveel mogelijk bescherming tegen verschillende weersomstandigheden te bieden.

Bronnen: onder andere DigitalSignageToday

Architectuur en projecties

Nog twee mooie voorbeelden op het gebied van urban projections: Een video van een projectie op een kerk in Italië en een showreel van een Frans bedrijf dat urban projections produceert.

Slagroom en satéprikkers

Ik ben op donderdagavond 28 mei zelf ook bij de urban projection op het HvA-gebouw geweest waar ik in mijn vorige post over schreef. Dat was een heel bijzondere ervaring. Met mijn fototoestel heb ik de bovenstaande beelden opgenomen van de projectie van Bart Hoeve, een van de vier videomakers die zijn werk donderdag liet zien.

Bart vertelde me dat er onder andere slagroom en satéprikkers gebruikt zijn bij het maken van de video. Deze video is geproduceerd in samenwerking met Pascal van Schie (studio - camera) en Simon Sixsmith (BlackBoxStudios - muziek en sounddesign).

De bovenstaande video toon alleen beelden van de projectie van Bart Hoeve, niet van de andere drie artiesten die meewerkten aan de Urban projecion op 28 mei. Deze stop motion geeft wel een mooie impressie van alle vier de projecties inclusief het HvA-gebouw en de omgeving van het gebouw.

Urban projection

MediaLAB Amsterdam heeft op donderdagavond 28 mei 2009 een urban projection van 375 vierkante meter georganiseerd op het HvA Singelgrachtgebouw (kruising Wibautstraat/Mauritskade). Bij deze vorm van projectie krijgen grote, stadse gebouwen een tweede huid van gekleurd licht: door een precieze choreografie van het videomateriaal en de lijnen en structuren van de architectuur komt een gebouw ’s nachts tot leven.

De productie is een van de vijf afstudeerprojecten van MediaLAB Amsterdam: een samenwerking van de Universiteit van Amsterdam en de Hogeschool van Amsterdam, waar mediastudenten unieke innovatieve afstudeerprojecten kunnen doen. Voor hun afstuderen gaan drie studenten een inspirerende voorstelling produceren : commerciële schermen in de openbare ruimte zijn niet nieuw maar het doel is hier anders. Deze urban screen wil de schoonheid van de architectuur benadrukken. Nederlandse steden barsten van de authentieke en ook indrukwekkende industriële architectuur en dit is een prachtige manier om deze in de spotlight de zetten. Dit is de eerste urban projection van deze omvang in Amsterdam en vindt plaats op een belangrijk kruispunt in de stad.

Bron eerste twee afbeeldingen: Uitnodiging namens Hogeschool van Amsterdam voor urban projection op 28 mei
Bron derde foto: Sebastiaan ten Burg op Flickr
Bron tekst: persbericht.

Montevideo bestaat 30 jaar

Afgelopen weekend bestond het Nederlands Instituut voor Mediakunst, voorheen Montevideo, 30 jaar.

Overdag werd dit onder andere gevierd met workshops en 's avonds werd er op de gevel van het gebouw van het instituut aan de Keizersgracht in Amsterdam een kunstwerk geprojecteerd. Het was een computersimulatie van vallende en botsende objecten.

De objecten reageren realtime op de bewegingen die toeschouwers met een draadloze bol maken. Met de bol kan het publiek als het ware de richting van de zwaartekracht en een aantal eigenschappen van de objecten veranderen.

Kunstenaar Jan van Nuenen heeft de simulatie gemaakt met het open source platform Arduino.

Dit filmpje, dat overigens opgenomen is tijdens een eerdere vertoning van het kunstwerk dus niet aan de Keizersgracht, laat zien hoe het werkt.

Het grootste beeldscherm ter wereld

Het grootste beeldscherm ter wereld wordt 33 verdiepingen hoog. Het scherm wordt geïntegreerd in de gevel van een gebouw. Dit gebouw dat - hoe kan het ook anders - binnenkort te zien zal zijn in Dubai heet Podium. Van het beeldscherm op het Rembrandtplein in Amsterdam werd bij de plaatsing in december 2006 beweerd dat het het grootste scherm van Europa was. Dit scherm is 114 vierkante meter.

Bron: Gizmodo.com

Beeldschermen als onderdeel van architectuur

Beeldschermen kunnen een positieve bijdrage leveren aan openbare ruimten. Daar ben ik van overtuigd. Ik denk dat beeldschermen openbare ruimten bijvoorbeeld in esthetisch en sociaal opzicht kunnen verbeteren. Door schermen zo vorm te geven en te plaatsen dat ze de ruimte of een gebouw verrijken en door de content die erop te zien is goed af te stemmen op de ruimte, het moment van de dag enzovoort kunnen ze een esthetisch verantwoorde aanvulling vormen op de ruimte. Bijzondere content zoals een live concert of voetbalwedstrijd of de mogelijkheid om samen met andere omstanders iets met een beeldscherm te doen zorgen ervoor dat het eenvoudiger wordt om mensen te ontmoeten in een openbare ruimte.

Maar ik hoor en lees ook vaak minder enthousiaste meningen over de opmars van de schermen. Veel mensen maken zich zorgen over de horizonvervuiling, het bombardement aan beelden dat we als passanten in de openbare ruimte te verduren krijgen. Hier zit vaak ook een angst achter dat de schermen alleen voor reclamedoeleinden gebruikt zullen gaan worden. Ik kan mij die angst wel voorstellen, want tot nu toe is er in Nederland heel veel reclame te zien op de beeldschermen in de openbare ruimte.

Een discussie op het blog arnhem-direct.nl laat vertegenwoordigers van beide meningen zien: de mening dat de schermen allerlei nieuwe, spannende mogelijkheden bieden en de mening dat de opmars van de schermen vooral slecht nieuws is.

Een typisch voorbeeld van een esthetisch verantwoord scherm is wat mij betreft het in de architectuur geïntegreerde beeldscherm op het Moscone Convention Center in San Francisco. Aan de buitenkant van het Moscone Center zitten rails waarop een groot beeldscherm heen en weer loopt (zie afbeelding hierboven). Dit scherm laat live beelden zien van wat er zich in het Moscone Center afspeelt, afgewisseld met live beelden van wat er zich buiten het centrum afspeelt en willekeurige, van tevoren opgenomen beelden van verschillende locaties in San Francisco. De live beelden worden geproduceerd door camera’s die in het heen en weer lopende scherm geïntegreerd zijn.

De komende jaren zal duidelijk worden of de optimisische visie bewaarheid wordt en dat de beeldschermen gaan leiden tot aantrekkelijker openbare ruimten. Dit is mede afhankelijk van of partijen die niet primair op adverteren gericht zijn, zoals gemeenten, lokale maatschappelijke en culturele instellingen, omroepen en kunstenaars, een rol van betekenis gaan spelen bij het invullen van de zendtijd op de beeldschermen in de openbare ruimte. Een debat starten over de invloed van schermen op de openbare ruimte waaraan mensen (stedenbouwkundigen, filmmakers, informatici, reclamemakers enzovoort) vanuit verschillende disciplines deelnemen zou een goed begin zijn.

Bron foto: Hijacking the Urban Screen, door Raina Kumra