Go for it!

Afgelopen zaterdag ben ik in Rotterdam Zuid naar de feestelijk lancering van Go-for-iT!-game geweest. Op verschillende locaties in de wijk Feyenoord zijn in de stoep tegels met LED-lampjes en sensoren geplaatst waar verschillende spellen mee gespeeld kunnen worden.

Je start het spel door een nummer te bellen dat op een roestvrijstalen stoeptegel bij het spel te vinden is. Vervolgens word je teruggebeld, krijg je muziek te horen en begint het spel. Het is de bedoeling zo swingend mogelijk, dus dansend op de muziek, de opdrachten uit te voeren. Je scores kun je terugvinden op de website: http://www.go-for-it-game.nl/.

Bij het spel in de video hieronder is het de bedoeling op de oranje lampjes te springen en de blauwe te vermijden. Op een echt swingende manier doen de personen die ik heb gefilmd het helaas niet.

Virtuele straathoek

Met Virtual Street Corners worden buurten met verschillende sociaal-economische achtergronden met elkaar verbonden. Dat gebeurt met behulp van een projectie op folie aangebracht op een raam van een etalage of huis en videoconferentietechnologie. Met Virtual Street Corners kunnen mensen uit verschillende buurten op afstand met elkaar spreken. Ook kunnen ze via de projectie informatie en nieuws lezen en creëren. In iedere deelnemende buurt wordt een moderator aangewezen. Er zullen live streams van de projecties te zien zijn op een website.

De projecties zijn vanaf 15 mei 2010 24 uur per dag te zien in op een aantal punten in Boston in de buurt van bushaltes.

Bron: dsinsights

Nijmegen visueel

In Nijmegen hebben kunstenaars samen met bewoners van Nijmeegse wijken kunstwerken gemaakt. De resultaten zijn tussen 4 september en 4 oktober 2009 te zien op beeldschermen in winkeletalages, bibliotheken en op diverse andere locaties door de hele stad.

Nijmegen Visueel is een initiatief van stichting Pink Sweater Productions die in samenwerking met kunstenaars, bewoners, wijkplatformen, MKB, woningbouwcorporaties, gemeente en culturele organisaties dit project realiseert.

Tussen december 2008 en juli 2009 hebben er activiteiten in de wijken plaatsgevonden waaruit kunstproducties zijn ontstaan. Dit waren fotoreportages,video’s (animatie) maar ook muurschilderingen en beeldende objecten.

Een plattegrond op de website van Nijmegen Visueel, die ook hierboven weergegeven is, toont waar de beeldschermen te zien zijn.

Gespreksstof (deel 2)

In het voorgaande bericht besprak ik dat beeldschermen in de openbare ruimte kunnen dienen als gesprekstof. De bijgaande animatie is gemaakt om het concept achter de game besproken in mijn bericht van 28 februari 2009 uit te leggen. Deze game is ontwikkeld door het Telematica instituut in samenwerking met de HKU. Ook in deze animatie wordt gesuggereerd dat beeldschermen mensen met elkaar in contact kunnen brengen.

Gespreksstof (deel 1)

Hondenbezitters spreken elkaar makkelijk aan. De honden bieden een gespreksonderwerp. Zouden public screens deze rol van gespreksonderwerp ook kunnen spelen?

Volgens het boek "City Comforts" van David Sucher uit 2003 weet iedere gastheer of gastvrouw dat het altijd goed is om een paar vreemde objecten in je kamer te hebben slingeren (pagina 28). Een bijzonder souvenir uit een ver oord is bijvoorbeeld een dankbaar gespreksonderwerp.

Volgens Sucher kan kunst deze rol in de openbare ruimte vervullen. Wat mij betreft kunnen public screens daaraan toegevoegd worden, of er nu kunst op uitgezonden wordt of iets anders. Vooral in woonwijken zou dit een verrijking van de openbare ruimte kunnen zijn omdat het makkelijker wordt je buren te leren kennen. In anoniemere omgevingen zoals stadscentra is de behoefte mensen te leren kennen doorgaans minder groot.

Mobiele telefoon als afstandsbediening

Hoe kunnen voorbijgangers invloed uitoefenen op een beeldscherm in de openbare ruimte, bijna alsof ze thuis met hun eigen afstandsbediening of gamecontroller voor hun eigen televisie zitten?

Op dit moment zijn de grote beeldschermen in de openbare ruimte in Nederland vrijwel nooit interactief. Ze zenden nieuws, reclame, informatie, entertainment of kunst uit en de toeschouwers zijn toeschouwers, geen deelnemers. Dit heeft waarschijnlijk effect op de betrokkenheid van de voorbijgangers. De samenstellers van het programma van het beeldscherm op het Amsterdamse Zuidplein hebben vorig jaar een onderzoek gedaan naar de impact van hun scherm. Hieruit bleek dat de meeste voorbijgangers niet registreerden wat er op het scherm te zien is. Zelf kom ik regelmatig op station Utrecht. Voor het grote scherm dat daar in de stationshal hangt geldt, voor zover ik heb kunnen vaststellen, hetzelfde.

Bij het Telematica Instituut vroegen we ons af of het mogelijk is om een mobiele telefoon te gebruiken voor interactie op een manier die verder gaat dan het plaatsen van een sms-bericht. Daarom is er in samenwerking met studenten van de HKU een game ontwikkeld. Het bijzondere aan de game is dat de hondjes waarmee gespeeld wordt bediend worden met de toetsen van de mobiele telefoon, via Bluetooth. Deze oplossing biedt voorbijgangers de mogelijkheid deelnemer te worden.