Nederland schreeuwde om cultuur

Afgelopen zaterdag kon in Hengelo, zoals op veel andere plekken in Nederland, om cultuur geschreeuwd worden. Als je dat in het nieuwe poppodium Metropool in Hengelo deed, was je schreeuw ook buiten het poppodium te zien op het grote LED-scherm voor de glazen wand bij de entree.

Een ander voorbeeld van voorbijgangers die content leveren voor grote schermen in de openbare ruimte is de campagne van Coca Cola op Picadilly Circus in London eerder dit jaar tijdens het WK voetbal. Voorbijgangers konden hun eigen feestje vieren voor de camera en het even later terugzien op een groot LED-scherm op de bekende LED-gevel op Picadilly Circus.

Het belang van social media voor digital signage

Vorige week heeft Stephen Randall, CEO van LocaModa, een interessante lezing gegeven op de tweede dag van de ScreenMedia Expo Europe 2010 in Londen. De strekking van zijn verhaal is dat het voor digital signage niet bijzonder van belang is "eyeballs" te kunnen tellen en voorbijgangers op maat kunt bedienen met content. Dit waren, heb ik vorig jaar zelf mogen ervaren, in 2009 belangrijke onderwerpen op de ScreenMedia Expo. En ik neem aan dat dat ook in 2010 weer het geval was. Het gaat volgens Randall om interactie en om het leggen van een relatie met social media op het web en het leggen van relaties tussen schermen op verschillende lokaties. Op die manier vergroot je je bereik tot ver buiten de lokatie van het scherm en kun je de kliks van een paar seconden geleden tellen in plaats van de tellingen van "eyeballs" van zes weken geleden te bekijken. Iedere activiteit van één persoon binnen een social netwerk op een scherm genereerd weer extra aandacht. Veel mensen hebben op Facebook bijvoorbeeld meer dan 100 vrienden. Een probleem voor het verbinden van verschillende schermen is volgens Randall het gebrek aan een standaard.

Kijk voor een uitgebreid verslag van deze lezing op DigitalSignageToday

Op het dak

Tijdens de London 2012 Culturele Olympiade zullen op de daken van ten minste 40 abri's in Londen LED-schermen gemonteerd worden. De schermen van anderhalf bij één meter van het Bus-Tops intiatief worden gevuld met kunstwerken van het publiek en van kunstenaars.

Bronnen: beamlog en bus-tops.com

Grootste interactieve installatie ter wereld?

Nokia heeft in Londen een beeldscherm geplaatst dat je letterlijk de weg wijst.

Praktisch alle beeldschermen in de openbare ruimte hebben een vaste locatie. Het pijlvormige scherm in de video hieronder kan door voorbijgangers van richting worden veranderd. Als je de coördinaten van je favoriete lokatie smst, draait de pijl in de desbetreffende richting.

Nokia gebruikt de installatie om de leuke en sociale kanten van navigatie onder de aandacht te brengen. Deze installatie met een hoogte van 50 meter is ongetwijfeld één van de grootste interactieve installaties ter wereld.

The World's Biggest Signpost from adghost on Vimeo.

bron: beamlog

Hand from above

In Liverpool worden mensen bij bosjes van straat geplukt als ze langs het Big Screen van de BBC lopen. Voorbijgangers worden gefilmd en weergegeven door het scherm en af en toe verschijnt er een grote hand in beeld die mensen kietelt, optilt of in dwergen verandert, tot grote hilariteit van de omstanders. Duidelijk een applicatie die grote invloed heeft op de sfeer in de openbare ruimte, tenminste voor een tijdje. Het geluid dat de hand maakt als hij mensen kietelt zal de omwonenden overigens bijzonder snel gaan irriteren vermoed ik.

Hand from Above from Chris O'Shea on Vimeo.

Van het ene naar het andere scherm

In de Londense metro hangen op een aantal stations bij de roltrappen lange rijen platte beeldschermen. Zoals in het bovenstaande filmpje te zien is worden de schermen door de exploitant CBS Outdoor af en toe gebruikt om de illusie te wekken dat objecten van scherm naar scherm springen of rijden. Het eerste experiment met dit soort schermen deed CBS Outdoor al in 2005 in een Londens metrostation.

Waar zijn die mensen eigenlijk mee bezig?

Op 6 april 2009 heb ik op Picadilly Circus in Londen de bovenstaande foto gemaakt. Vandaag kwam ik er dankzij www.beamlog.nl achter welk idee er achter de op het eerste gezicht niet zo boeiende McDonald's-reclame zit. Voorbijgangers kunnen, als ze op de goede manier gaan staan een foto of filmpje van zichzelf laten maken met een halter in hun hand, terwijl ze een bal koppen of terwijl ze kaarsjes op een taart uitblazen, zoals deze video laat zien. Het is mij op 6 april niet opgevallen dat iemand hier op Picadilly Circus mee bezig was, maar inmiddels zal het regelmatig voorkomen dat mensen zich daar afvragen waar sommige anderen op Picadilly Circus eigenlijk mee bezig zijn...

Ongelofelijk sfeervol

In mijn bericht van 1 april schreef ik over restaurant Inamo in Londen. Doordat ik gisteren en vandaag op de ScreenMedia Expo in Londen was had ik maandagavond de kans om het restaurant met eigen ogen te bekijken.

Binnenkort meer over deze expo en conferentie. Nu eerst een kort maar enthousiast verslag van mijn etentje bij Inamo.

Wat me meteen opviel was dat de techniek het restaurant eerder sfeervoller dan killer maakte. De beamers geven erg mooi licht en de verschillende geprojecteerde "tafelkleden" zorgen voor een kleurrijk geheel. Verder is het een restaurant waar je net als in veel andere restaurants gewoon door heel vriendelijke en professionele mensen bediend wordt. Alleen tijdens het bestellen komen er geen mensen aan te pas.

De interactieve tafels werken goed. De interface is heel intuïtief en als je toch per ongeluk een verkeerd gerecht aangeklikt hebt kun je het eenvoudig ongedaan maken. Als je via de interactieve menukaart op je tafel een gerecht bestelt, heb je het eten binnen een kwartier op je tafel. De afbeelding die je op je bord ziet verschijnen als je iets geselecteerd hebt geeft een goed beeld van wat je uiteindelijk krijgt. Zoals het bijgaande filmpje laat zien kun je tijdens het eten bekijken hoe je volgende gang klaargemaakt wordt.

En het eten bij Inamo is zo lekker als de plaatjes van het interactieve menu doen vermoeden. Mocht je binnenkort in Londen zijn, dan kan ik je dit restaurant in Soho van harte aanbevelen.

Interactieve restauranttafels

Via je tafel een gerecht bestellen of een kijkje in de keuken nemen dankzij de webcam die daar hangt. Dat kan in het restaurant Inamo in Londen.

Het restaurant heeft interactieve tafels. Je kunt je eigen tafelkleed kiezen, de menukaart bekijken en zelfs een spelletje spelen op deze tafels. Er komt gelukkig nog wel een echte ober aan te pas om je eten te brengen.

Deze video laat fascinerende beelden zien van het restaurant.

Digitaal versus hard copy

Mensen kijken langer naar digitale reclames dan naar standaard reclameposters. Dat toont een recent onderzoek op het London Bridge Station aan.

Het gaat om een onderzoek met reclameborden waarop apparatuur bevestigd is die kan meten hoeveel mensen naar een reclamebord kijken en hoe lang ze dat doen. Het onderzoek werd uitgevoerd met behulp van het “audience measurement system” van Trumedia.

Het bleek niet alleen zo te zijn dat mensen 60 procent langer naar digitale reclameborden keken, er keken ook nog eens twee keer zoveel voorbijgangers naar een digitaal scherm dan naar een lichtpanel met "ouderwetse" poster.

De verschillen waren – niet helemaal onverwacht - nog veel groter als in de digitale reclames gebruik gemaakt werd van eenvoudige animaties. Dit zal aan ‘the orienting response’ liggen, een verschijnsel dat ik al eerder noemde in een bericht op 3 maart 2009.

Vergelijkbare onderzoeken die eerder uitgevoerd werden in Frankrijk en de Verenigde Staten leverden ongeveer dezelfde resultaten op.

Maar waarom mensen meer en langer kijken naar digitale reclames die niet bewegen dan naar een lichtpanel met een poster wordt mij niet duidelijk. Zal het met de beeldkwaliteit te maken hebben? Met de lichtsterkte zou het ook te maken kunnen hebben, maar de poster werd getoond op een verlicht paneel. Ik neem aan dat het licht van dat paneel zoveel mogelijk is afgestemd op de lichtsterkte van het digitale bord. Vreemd dat de onderzoekers daar geen uitspraken over doen.

Bronnen: nabbnet.nl en dailydooh.com
Bron foto: Ford commercial 2009

Beeldschermen in parken in de jaren 60?

In de jaren 60 hebben er in Londense parken waarschijnlijk televisies gestaan. Jane Jacobs heeft het in haar boek "The Death and Life of Great American Cities" uit 1961 namelijk over een Londens voorstel om televisies in parken te installeren. Of het voorstel ook tot het plaatsen van televisies geleid heeft wordt echter niet duidelijk. Als dit het geval is waren het waarschijnlijk de eerste "urban screens" ter wereld.

Big Screens in Groot-Brittannië

Samen met je stadsgenoten live een groot popconcert bekijken midden in de stad. Dat kan in Groot-Brittannië in meer dan vijftien middelgrote steden. Daar staan namelijk beeldschermen van 25 vierkante meter. Het “Big Screen” initiatief is een samenwerkingsverband tussen de BBC, een aantal gemeenten en het organiserend comité van de Olympische Spelen in Londen in 2012. De schermen zijn geplaatst en worden onderhouden door Philips.

De content die op de schermen te zien is, is een mix van onder andere live evenementen zoals concerten en voetbalwedstrijden, nieuws, informatie over evenementen, content gemaakt door lokale kunstenaars of kinderen uit de buurt en entertainment in de vorm van interactieve games. Advertenties maken geen deel uit van de contentmix.

Volgens de initiatiefnemers leveren de schermen een positieve bijdrage aan de sfeer in de openbare ruimte. De volgende korte documentaire (klik op de link rechts bovenaan de pagina) geeft een goed beeld van de manier waarop de schermen momenteel en in de nabije toekomst ingezet worden.