Tunnel vol LED-lampjes

Op de luchthaven van Detroit is een tunnel waarin voorbijgangers kunnen baden in prachtige lichteffecten met bijpassende muziek. De wanden van de tunnel bestaan uit LED-lampjes met glasplaten ervoor.

Het doel van het architectenbureau SmithGroup, dat de tunnel heeft ontworpen, was voorbijgangers door middel van een licht- en geluidshow zo min mogelijk het idee te geven onder de grond te reizen. Aan de overwegend enthousiaste reacties die ik op het web vind te zien is dit bijzonder goed gelukt. Veel mensen voelen zich erg prettig in de tunnel.

Licht kan ook gebruikt worden om mensen zich op een bepaalde plek minder prettig te laten voelen. In het Britse Mansfield wordt in plaats van de bekende klassieke muziek roze licht gebruikt om hangjongeren te verjagen. De kleur van het licht heeft een nadelig effect op de uitstraling van de gezichtshuid. Het zorgt er onder andere voor dat jeugdpuistjes goed zichbaar zijn. Geen hangjongere die het daar lang uithoudt.

Een mooi boek over de effecten van licht op de openbare ruimte en op interieurs is "Light" van Joachim Fischer.

Bron tekst over hangjongeren: bright.nl

Gespreksstof (deel 1)

Hondenbezitters spreken elkaar makkelijk aan. De honden bieden een gespreksonderwerp. Zouden public screens deze rol van gespreksonderwerp ook kunnen spelen?

Volgens het boek "City Comforts" van David Sucher uit 2003 weet iedere gastheer of gastvrouw dat het altijd goed is om een paar vreemde objecten in je kamer te hebben slingeren (pagina 28). Een bijzonder souvenir uit een ver oord is bijvoorbeeld een dankbaar gespreksonderwerp.

Volgens Sucher kan kunst deze rol in de openbare ruimte vervullen. Wat mij betreft kunnen public screens daaraan toegevoegd worden, of er nu kunst op uitgezonden wordt of iets anders. Vooral in woonwijken zou dit een verrijking van de openbare ruimte kunnen zijn omdat het makkelijker wordt je buren te leren kennen. In anoniemere omgevingen zoals stadscentra is de behoefte mensen te leren kennen doorgaans minder groot.

Beeldschermen in parken in de jaren 60?

In de jaren 60 hebben er in Londense parken waarschijnlijk televisies gestaan. Jane Jacobs heeft het in haar boek "The Death and Life of Great American Cities" uit 1961 namelijk over een Londens voorstel om televisies in parken te installeren. Of het voorstel ook tot het plaatsen van televisies geleid heeft wordt echter niet duidelijk. Als dit het geval is waren het waarschijnlijk de eerste "urban screens" ter wereld.